Το νησί

Στον απέραντο ωκεανό της ύπαρξης, κάθε άνθρωπος είναι ένας μοναχικός κολυμβητής, που κατευθύνεται προς το δικό του μακρινό νησί. Το ταξίδι δεν είναι ούτε προκαθορισμένο ούτε εγγυημένο αλλά διαμορφώνεται από τον ίδιο τον άνθρωπο με τον στόχο του, την δύναμή του και τη θέληση να συνεχίσει όταν τα νερό θεριεύει και σκοτεινιάζει.

Το μοναχικό νησί μπροστά του αντιπροσωπεύει κάτι περισσότερο από έναν προορισμό. Ενσαρκώνει τη βαθύτερη λαχτάρα για το νόημα της ζωής.

Ωστόσο, η βαθιά αλήθεια δεν έγκειται στο να φτάσει στην ακτή, αλλά στην ίδια την προσπάθεια. Κάθε κίνηση είναι μια επιλογή, κάθε αναπνοή μια στιγμή επιμονής ενάντια στο κύμα. Η θάλασσα μας διδάσκει ότι είμαστε ταυτόχρονα ασήμαντοι και υπέροχοι, ευάλωτοι και ανθεκτικοί. Μας βοηθά να κατανοήσουμε ότι το ταξίδι και ο προορισμός είναι ένα και το αυτό.