Η ερημική προκυμαία

Ο ορίζοντας μια γραμμή απροσπέλαστη για την ερημική προκυμαία. Κανείς δεν είναι εδώ. Κανένα πλοίο δεν φαίνεται. Μόνο το κενό υπάρχει σαν μια μαρτυρία του λήθαργου που έχει ντύσει σαν σάβανο ακόμη και αυτήν την βροχή που όλο δυναμώνει.

Που είναι το συναίσθημα; Που είναι ο ρομαντικός πίνακας που είχα ζωγραφίσει στον κρυφό κήπο του μυαλού μου; Λησμόνησα ακόμη και αυτή την γλυκιά ψευδαίσθηση πως θα σε συναντούσα.

Μόνο βροχή.

Το γνωρίζω πολύ καλά πως χρόνους μετά, τον ήχο της βροχής θα θυμάμαι μοναχά σαν αντικρύζω μια φωτογραφία σαν αυτή που γέμισε με ψηφιακή σκόνη.